İlim, irfan...

Kimisi kendini güneşte evire çevire cazır cuzur kızartmaya başladı...

Kimisi hala masa başında oturup astral bedenini tropik adaya hindistan cevizi kabuğundan kokteyl içmeye gönderiyor...

Kimisi karpuzun çekirdeklerini yeyip yememe ikilemi içinde kaybolmuş durumda...

Kimisi de kırmızı çizgili pijamasıyla mükemmel bir uyum yakalamış ancak kimlik bunalımına girerek mangal yelleyici vazifesi görmeye başlamış cart kırmızı faraşı bir eliyle tutarken, diğer eliyle çay bardağına koyduğu susuz rakıyı kafaya dikmekle meşgul...

Bense inadına öğrenciyim, inadına finallerim var, inadına makale yazıyorum... Üstelik haziran ortasında hala depresyon hırkamı giyiyorum, hala karpuz yemedim ve hala beyaz peynir kıvamında tenim... Üç günlük güneşin getirdiği amele yanıklarım ve ben hala yazı bekliyoruz...

Ders...

Rölantideyim bir süre. Dönüşüm muhteşem olacak...